Een man wiens hart diep bewogen was door het sterven van zijn vriend, gaf het verlangen te kennen om ook een waar Christen te worden en deelde dit een prediker mee. “Maar daar is één ding, dat me nog tegenhoudt. Ik ben bang dat ik het niet kan volhouden. U weet waar ik werk; midden in de wereld waar sommigen zich aan God noch gebod storen en dat verkondigen met woorden en daden.” Als antwoord nam de prediker een prachtige bloem uit een vaas en sprak: “Vriend, zie je deze bloem? Ze groeide in modder en slijk van een moeras en zie toch eens, hoe mooi en zonder vlekken zij is. Dat komt omdat God haar bewaarde. En zo kan God ook u bewaren, daar mag u zelfs op vertrouwen.”